Hayat ne kadar yorsa da, omuzlarımı düşürmem.
Küllerimden doğmayı öğrendim, gözyaşımı içime akıtıp gülümsemeyi bildim.
Girdiğim ortama ışık olurum, karanlığa inat parlarım.
Yıkılmam sanırlar ama ben zaten defalarca yıkılıp yeniden ayağa kalktım.
Kalbim hassas olabilir ama ruhum çeliktendir.
Sevdi mi tam severim, savaştı mı dimdik dururum.
Çünkü ben, düşse de kalkmasını bilen,
Kırıldıkça daha da güçlenen,
Hayata meydan okuyan güçlü ve enerjik bir kadınım.