Bazı insanlar gider ama kalbinden hiç gitmez. Aradan ne kadar zaman geçerse geçsin, bir şarkı, bir sokak, bir koku ya da gecenin sessizliği onu yeniden hatırlatır.

Sonra kendi kendine sorarsın: Acaba o da beni bir an olsun hatırlıyor mudur?

Belki unutmuştur, belki hayatına kaldığı yerden devam etmiştir. Ama sen, onun adını duyduğunda hala kalbinin sızladığını fark edersin.

Çünkü gerçek sevgi bazen kavuşmak değil, yokluğuna rağmen aynı duayı etmeye devam etmektir.