Hayallerde güzeldi, yaşanabilseydi.

Gözlerimi kapattığımda, o düşlediğimiz anlar bir film şeridi gibi geçiyor önümden. Dokunmak, hissetmek, o anı yaşamak. Hepsi o kadar gerçekçi ki. Ama gözlerimi açtığımda, her şey bir anda siliniyor ve geriye sadece o tatlı hayalin sızısı kalıyor.

Bazen düşünüyorum, belki de bazı hikâyelerin sadece hayal perdesinde kalması gerekiyor. Çünkü gerçeklik, o sihirli anları bozabilir, hayallerin güzelliğini soldurabilir. Ve ben, o güzelliği içimde, tam da olduğu gibi, hiç bozulmadan saklıyorum. Sonsuza kadar