Gün batımında gökyüzü yavaşça susarken, bir kadının kalbine notalar fısıldar.
Turuncu ile mora karışan ışık, geçmişten kalan cümleleri usulca hatırlatır.
Kimseye söylenmeyen kırgınlıklar, yarım kalan sevinçler o an dile gelir.
Her nota bir hatıra, her sessizlik bir özlem olur.
Gün batımı, onun için bir veda değil, içten bir konuşmadır.
Yoruldun ama hâlâ hissedebiliyorsun.
Ve o kadın anlar,
Kalbine fısıldayan bu notalar, kaybettiklerinden değil,
içinde hâlâ yaşayan umutlar doğmuştur.