Bir zamanlar her şeyim dediğin insanın, bugün hiçbir şeyin olmamasının acısını yaşayanlar.

Geceleri sessizce ağlayıp, gündüz gülümsemek zorunda kalanlar.

Unuttum derken bir şarkıyla, bir hatırayla yeniden dağılanlar.

Belki zaman geçti ama bazı yaralar hâlâ ilk günkü gibi sızlıyor.

Çünkü bazı insanlar gider. Ama bıraktıkları boşluk uzun süre kalır.