Kimsenin bilmediği, sustukça büyüyen acılarım var benim.
Gece olunca gözlerime dolan, sabah olunca içime gömdüğüm yaralarım var.
Bir zamanlar sesine alıştığım insanlar şimdi sessizlik oldu içimde.
İnsan bazen birini kaybetmiyor sadece.
Kendini de kaybediyor onunla birlikte.
Ben hala geçmişin enkazında yaşıyorum.
Bir köşede hatıralar, bir köşede özlemin var.
Şimdi biri iyi misin? dese ağlayacak kadar yorgunum.