Herkes yarasını saklar, gülüşünü gösterir. Dışarıdan bakıldığında her şey yolunda gibi görünür ama kimse içindeki kırıkları görmez. Bir gülüşün ardında kaç gece uykusuz kalındığını, kaç kez sessizce ağlandığını kimse bilmez.

İnsan en çok da içindekini sakladıkça yorulur. Söylenmeyen sözler, yarım kalan sevdalar ve içe gömülen acılar.

En zor olan da, güçlü görünmek zorunda kalmaktır. Çünkü bazen kimseye anlatamazsın; anlatsan da anlaşılmazsın. Bu yüzden herkes yarasını içine gömer, gülüşünü yüzüne maskeler gibi takar.