Ne bir kokun kaldı avuçlarımda
ne de sesin kulaklarımda.
Oysa sen benim çınarımdın,
gölgesinde büyüdüğüm,
kendimi güvende hissettiğim koca dağım.
Koskoca beş yıl geçti aradan
ama sensizlik bir gün bile eskimedi.
Ne çok isterdim yanımda olmanı,
mis gibi kokunu içime çekmeyi,
bir kez daha sesini duymayı.
Zaman geçti diyorlar,
benim içimde zaman sen gittiğin gün durdu.
Şimdi sana sarılamıyorum babam.
Kollarım boşta kaldı.
Artık mezar taşına sarılıyorum.
Bil ki seni hiç bırakmadım,
hiç unutmadım.