Yaralı kalbe tuz dökülmez sevgilim. Ama sen en derin yarama bile dokunmadan geçip gittin. Ben ise her gün sessizce senin için ağladım. Her sabah adınla uyandım, her gece yokluğunla uyudum. Gözyaşlarım dindi sandılar, oysa sadece kimse görmesin diye içime akıttım.

Ben seni hala ilk günkü gibi seviyorum. Her geçen gün biraz daha eksiliyor, biraz daha acı çekiyorum. Keşke bir gün dönüp, ardında bıraktığın kalbin nasıl paramparça olduğunu görebilseydin. Çünkü bazı insanlar gider. Ama geride bıraktıkları acı, bir ömür kalır.