Güzel bir kedim vardı adı Yumoş.
Ama öyle sıradan bir kedi değildi o tam bir enerji bombasıydı.
Evin içinde rüzgar gibi eserdi, bir bakarsın koltuğun üstünde, bir bakarsın perdenin tepesinde.
Oyuncaklara hiç ihtiyacı yoktu, çünkü o her şeyi oyuna çevirirdi.
Bir top bulur, saatlerce peşinden koşardı.
Bazen kendi kuyruğunu bile yakalamaya çalışırdı ve o anlar en komik anlarımız olurdu.
Yumoş sadece hareketli değil, aynı zamanda sıcacık bir dosttu.
Yorulunca gelip yanına kıvrılır, minicik kalbiyle kocaman bir sevgi verirdi.